Wet The Bed - Chris Brown
YOUNGMIN
x SEONHO
Word
: 2151
Warning [20+]
Warning [20+]
#เพลงรัก101
ใครๆก็บอก
ว่าอิมยองมินนะเป็นคนดีศรีปูซาน
หน้าตาใสซื่อ
รอยยิ้มกว้างโชว์ฟันเรียงสวยราวกับเม็ดข้าวโพด
ตากลมโตเหมือนลูกหมาตัวเล็กๆขัดกับ
ส่วนสูงกว่า180ของเจ้าตัวทำให้ยองมินเป็นผู้ชายตัวใหญ่เหมือนไททันแต่กลับขี้อ้อนเหมือนลูกหมา
อีกทั้งใจบุญสุนทาน ชอบทำบุญ
บริจาคและรับอุปาการะเด็กกำพร้าอายุย่าง16อย่าง ‘ยูซอนโฮ’ มาส่งเสียให้เรียนหนังสือ
ฉลาด
กล้าลงทุนจนตอนนี้เป็นประธานบริษัทยักษ์ใหญ่มีหลายสาขาในประเทศ
และตอนนี้อิมยองมินเป็นประธานคุมอยู่ที่โซล
แต่ลืมอะไรไปรึเปล่า
ธุรกิจนะคิดจะลงทุนทำอะไร
ก็ต้องได้กำไรกลับคืนมาสิ
ผมยังไม่เคยบอกเลยนะ
ว่าตัวเองเป็นคนดีนะ..
.
.
.
.
“อ๊า!!! คุ..คุณย..องมิ..น..ฮะ...ผม..”
“ฉันบอกว่าให้เรียกฉันว่าอะไร หื้ม”
คนผมแดงผละออกมาจากตุ่มไตตรงอกของเด็กที่ตนเองรับอุปการะ
เงยหน้าขึ้นมาสบตากับยูซอนโฮพลางเอ่ยถาม
“พ..พี่..ยอ..งมิ.. อ๊า!! อ๊ะ อึกอ่า”
คนใต้ร่างขบกรามแน่นกักเก็บเสียงน่าอายเมื่อผู้มีพระคุณของเขาก้มลงกลับไปปรนเปรอตุ่มสีเชอร์รี่บนตัวเขาละเลียดชิมไปช้าๆดูดดึงราวกับว่าอดอยากมาจากไหน
มือทั้งสองข้างพยายามดีดดิ้นให้หลุดพ้นจากการกักขังของคนตัวสูง
“พี่..ยอ..งมิ..น ฮะ ผ.มทรมา..น”
ยองมินปล่อยมือทั้งสองข้างของซอนโฮให้เป็นอิสระ
มือหนาลูบไล้ไปทั่วหัวไหลมนที่ตอนนี้มีรอยสีหวานแต่งแต้มเป็นจุด เอวคอด พุงน้อยๆที่เจ้าตัวขุนด้วยข้าว5มื้อ ผ่านสะโพกกลมกลึงเต็มไม้เต็มมือ
บีบคั้นจนเกิดรอยแดง
ซอนโฮเกรงตัวเล็กน้อยเมื่อฝ่ามืออุ่นร้อนของยองมินลูบไล้ลงต่ำไปอีก
แกล้งปัดผ่านแท่งร้อนกลางลำตัวก่อนที่ลูบลงไปถึงขาอ่อนเรียวเล็ก
ในขณะที่ริมฝีปากยังคงวุ่นกับหน้าอกเล็กไม่หยุด แกล้งขบกัดเบาๆที่จุกเล็ก
ทำซอนโอหลุดเสียงน่าอายออกไปเบาๆ
‘จะขาดใจตายอยู่แล้ว’
“ตร..งนั้นม..ไม่เอาค..รับ”
“อย่าห้ามฉัน”
‘เขาไม่มีสิทธิ์นั้นอยู่แล้วนิ’
“ทั้งหมดในตัวมันเธอเป็นของฉัน”
“..”
“แม้แต่ชีวิตของเธอเอง”
‘ก็เขาเป็นแค่เด็กกำพร้านิน่า’
.
.
.
.
ยองมินยังคงวุ่นอยู่กับตุ่มสีหวานบนตัวซอนโฮ
ดูดดึงราวกับเป็นของหวานสลับกับตวัดลิ้นรัวเร็ว รู้สึกถึงความสั่นของคนตัวเล็ก แน่นอนละทุกซอกทุกมุมในตัวซอนโฮเขารู้ดีที่สุดว่าทำตรงไหนแล้วซอนโฮถึงจะรู้สึกดีนะ
ซอนโฮหลับตาแน่น รับทุกรสสัมผัสของผู้มีพระคุณ
‘ผมตอบแทนได้เท่านี้
.
.
.
.
หวาน
ซอนโฮนะ
หวานไปทั้งตัว
“เข้า..ม..าเลย..ด..ได้มั้ยฮะ”
ซอนโฮหอบแน่นแผ่นอกบางขยับขึ้นลงอย่างรวดเร็ว
ความรู้สึกวาบหวามมันกำลังจะฆ่าเขาให้ตาย
เซ็กส์ของผู้ใหญ่อย่างยองมินกำลังทำให้เด็กอายุ16อย่างซอนโฮแทบดิ้นตาย
“รอก่อนนะครับ เดียวถ้าพี่ทำเลยเราจะเจ็บนะ”
ชอบ
ผมชอบตอนพี่ยองมินอ่อนโยน
ผมชอบตอนพี่ยองมินแทนตัวเองว่าพี่
ผมชอบตอนพี่ยองมินพูดครับ
ผมชอบพี่ยองมินตอนที่เขาโอบกอดผม สัมผัสอบอุ่นแบบนั้นมันทำให้ผมรู้สึกปลอดภัย
ผมชอบที่พี่ยองมินเป็นพี่ยองมิน
ไม่ใช่คุณยองมิน
ยองมินผละออกจากหน้าอกคนใต้ร่าง
มือทั้งสองข้างสอดใต้ใต้ข้อพับของเด็กน้อยดึงรั้งให้ ‘อะไรๆ’ มันแนบชิดกันไปมากกว่าเดิม
ซอนโฮเผยอปากกว้างเมื่อรับรู้ถึงความอุ่นร้อนของฝ่ามือหนาเข้ามากอบกุมแท่งร้อนของตนเองพร้อมรูดรั้งอย่างช้าๆ
“พ..พี่..อ่ะ ผ..ม”
เนิบนาบ
“เร็...ว..หน่..อย”
เน้นย้ำ
“เร็..วอีก..อ๊ะ พี่ยอ..ง..มิ..อ๊า!!!”
ร่างกายกระตุกเกร็ง
เปลือกตาสีไข่มุกปิดลงแน่น น้ำรักสีขาวขุ่นพุ่งออกมาทันทีเมื่อซอนโฮถึงแสงสว่าง อ้าปากหอบหายใจแรง
ทิ้งแขนขาที่เกี่ยวอยู่กับยองมินลง
ในขณะที่คนขี้แกล้งแลบลิ้นเลียคราบนั้นจนสะอาดหมดจดแถมยังเอ่ยประโยคน่าอายออกมา
“ไม่ได้ทำนานหรอ
ทำไมขุ่นแบบนี้ละครับ”
คิดว่าซอนโฮจะเขิน?
คุณคิดผิดแล้วละ
“ผมรอให้พี่มาเอามันออกครับ”
ซอนโฮไม่ใช่ลูกเจี๊ยบแล้วนะ
.
.
.
.
เจลสีใสถูกป้ายไปตรงช่องทางสีหวานนิ้วเรียวยาวของยองมินกำลังเข้าไปสำรวจพื้นที่คับแคบนั่น
“อือ.. เจ็บ เบาหน่อยครับ”
ช่องทางคับแคบนั้นตอดถี่รัวราวกับปฎิเสธที่แปลกปลอมที่เข้ามา
“อย่าเกรงครับ ทำอย่างกับว่าครั้งแรก”
“ก็พี่หายไป..”
“งานมันเยอะนะครับ
พี่ก็ไม่ได้ทำกับใครเหมือนกันนั่นแหละ”
ใช่
มันไม่ใช่ครั้งแรก
ก็ครั้งแรกนั้นมันผ่านมาตั้งปีนึงแล้วนินา
ยองมินรับซอนโฮมาดูแลไว้ตั้งแต่ซอนโฮอายุ10ขวบเต็ม
และซอนโฮเสียครั้งแรกให้กับเขาตอน15ปีเต็ม
ทำไมถึงรับซอนโฮมานะหรอ?
ก็แค่ถูกชะตานะ
สายตาของนักธุรกิจมันเฉียบคมมากกว่าที่พวกคุณคิดนะครับ
ดูสิ
ตอนนี้ซอนโฮเป็นลูกแมวขี้ยั่วของผมไปแล้วละ
.
.
.
.
ขยับขยายช่องทางได้ถึง3นิ้ว ความอดทนของยองมินก็หมดลง
จับขาคนตัวเล็กมาเกี่ยวเอวสอบของตนเองไว้ขยับร่างกายให้ใกล้ชิดกันกว่าเดิม
ค่อยๆแทรกตัวตนที่ชโลมไปด้วยเจลสีใส
“ช้า..หน่อ..ยครับ”
“พยายามอยู่ครับ อืม แน่นจังวะ”
ยองมินแช่แก่นกายสักพักให้ซอนโฮปรับตัวได้ก่อนจะขยับกายเข้าออก
เอวสอบขยับเข้าออกอย่างรุนแรง
รสชาติของซอนโฮมันทำให้เขาแทบบ้า ร่างเล็กที่อยู่ใต้ร่างเขาหลับตา เม้มปากไร้เสียงคราง
กลั้นเสียงน่าอาย ฟันขบแน่นจนปากบางไร้สีเลือด ยองมินโน้มตัวลงไปจูบเบาๆ เพียงแค่แตะริมฝีบางบางเท่านั้น
“ร้องออกมา ”
ซอนโฮหลับตาแน่นส่ายหัวราวกับปฏิเสธคำสั่ง
ผมสีน้ำตาลอ่อนแผ่กระจายออกตามเตียงนุ่ม ขบกัดริมฝีปากบางแรงขึ้นมื่อรับรู้ถึงแท่งแข็งขืนนั้นเข้ามาลึกกว่าเดิม
“อึก อื้อ!!!”
“ครางออกมาหน่อยครับเด็กดี”
“อึ..ก อื้อ..”
“ใจร้ายจังจะไม่ให้พี่ได้ยินเสียงเราหน่อยหรอ”
เสียงนุ่มทุ้มละมุนเอ่ยออกมาขัดกับสะโพกสอบที่กำลังขยับเข้าออกอย่างรุนแรง
จนเตียงสภาพดีสั่นคลอนไปตามแรงกระแทก มือหนาโอบอุ้มคนใต้ร่างขึ้นมานั่งทับตัวของเขา
“อ๊า!!!!
พ.. พี่..ล.ลึกไปแ..ล้ว”
และทำให้แท่งอุ่นร้อนนั้นเข้าไปในตัวเขาได้ลึกกว่าเดิม
ซอนโฮหลุดเสียงครางดังลั่น
เชิดหน้าจิกเล็บระบายความเสียวซ่านบนแผ่นหลังกว้าง
รับรู้สัมผัสอุ่นร้อนจากมือบริเวณเอวคอด
“ขยับให้หน่อยครับเด็กดี”
เสียงนุ่มเอ่ยร้องขอพร้อมกับปรากฏรอยยิ้มใสซื่อบนใบหน้าอ่อนกว่าวัยขัดกับรูปประโยคหื่นกามนั่น
ซอนโฮมองค้อน
แต่มือเล็กกลับจับไหล่หนาแน่น ค่อยๆยันสะโพกตัวเองขึ้นแล้วทิ้งตัวลงตามแรงโน้มถ่วง
เสียงครางผะแผ่วของทั้งคู่ลั่นไปทั่วห้อง
ซอนโฮหลับตาแน่น สะบัดใบหน้าระบายความเสียวระลอกใหม่ ลืมตาปรือมองหน้าผู้มีพระคุณ
ใบหน้าหล่อขาวสว่างด้วยเรือนผมสีดำ
ร่างกายสูงใหญ่มีมัดกล้ามพอดีแบบไม่ใหญ่หรือไม่เล็กจนเกินไป มือหนาแตะเบาๆที่เอวเล็กประคองคนบนตักไม่ให้ร่วงหล่น
ใบหน้าหล่อหลับตาพริ้มเหงื่อเม็ดใหญ่ไหลลงมาตามกรอบหน้าคม
ซอนโฮยกมือขึ้นไปปาดเหงื่อนั่นออกจากใบหน้า มองคนตรงหน้าด้วยความรักและเทิดทูน
ยองมินปรือตามองคนบนตักด้วยความหลงใหล คนบนตักเขากำลังโยกย้ายสะโพกขึ้นลงอย่างยั่วยวน
มือเล็กไล้เบาๆตามสันกรามคม มองตาเขาไม่ละสายตา ดวงตาสีดำขลับที่ยองมินชอบ
ชอบตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น
และยองมินก็หวังว่าดวงตาสีดำขลับราวกับอีกานั่นจะมองแค่เขาผู้เดียว
.
.
.
.
ซอนโฮสวย...
อ่านไม่ผิดหรอก
ซอนโฮสวยไปหมด
ร่างกายของซอนโฮมันทำให้เขาแทบคลั่งสัดส่วนโค้งเว้าต่างๆมันชัดเจน
ถึงซอนโฮจะใส่เสื้อแขนยาวกับกางเกงขายาวเขาก็ยังว่ามันดูยั่วยวนอยู่ดีนั่นแหละ
.
.
เนิ่นนานเกินกว่าจะสนใจเวลากิจกรรมของทั้งสองคนคงยังไม่จบลง
ความเร้าร้อนกลับเพิ่มขึ้นมากเรื่อยๆแม้จะปรับเครื่องปรับอากาศให้ต่ำเพียงใดก็สู้ความร้อนแรงของเซ็กส์ครั้งนี้ไม่ได้
อาจเป็นเพราะห่างหายไปนานรักครั้งนี้ถึงเต็มไปด้วยความคิดถึงของทั้งสองคน
“อ๊ะ
ตรงนั้น อ๊ะอ๊า เร็..วหน่..อย”
“ตามบัญชาครับเจ้าหญิง”
ยองมินจับสะโพกขาวไว้แน่น
สะโพกสอบควบเร็วกระแทกกายเน้นย้ำไป ‘ตรงนั้น’ อย่างรุนแรง ซอนโฮขาสั่นพั่บ แขนขาไร้เรี่ยวแรง
ดีที่ว่ายองมินโอบตัวไว้ไม่เช่นนั้นคงล้มไปแน่
“ยกสะโพกขึ้นหน่อยครับ”
ซอนโฮกัดฟันแอ่นสะโพกกลมกลึงขึ้นสูงสวนกับความเสียวซ่านที่ยองมินมอบให้
เท้าแขนขั้นทั้งที่เรี่ยวแรงนั้นหมดไป
ฟุบหน้าลงกับเตียงนุ่มอ้าปากครางลั่นระบายความเสียวกระสันในขณะที่ท่านประธานบริษัทคนเก่งยังคงสวนกายกระแทกเข้ามาอย่างรัวเร็ว
“เร็..วอีกครั..บ ได้โปร..ด”
“อ่า อีกนิดนึงครับเด็กดี
อืมอย่ารัดแน่นสิครับ”
“อ๊ะ!!ยองมินอ๊ะ!!! ตร..งน.. อ๊า!!! ”
ซอนโฮกระตุกเกร็งอย่างแรงก่อนที่จะปล่อยน้ำรักสีขาวขุ่นออกมาเป็นครั้งที่นับไม่ถ้วน
หอบหายใจเฮือกใหญ่ก่อนตัดสินใจสวนสะโพกรับตัวตนของอีกคนกลับไป
“อ่า เด็กดีไม่ซนนะครับ”
“ผมไม่อยากเป็นเด็กดีแล้ว”
“อืม..อีกนิดนึงครับ” เสียงทุ้มครางต่ำผะแผ่ว
สวนสะโพกสอบเข้าหาอีกคนย้ำๆก่อนที่น้ำอุ่นวาบจะฉีดเข้าไปในตัวของอีกฝ่าย
เรียวขาสวยเปรอะเปื้อนไปด้วยน้ำกามเหนียว
ยองมินแช่ค้างตัวตนไว้ก่อนนอนซบลงไปบนแผ่นหลังเนียนของคนใต้ร่าง เรือนผมสีดำสวยแผ่ทั่วตัดกับแผ่นหลังขาวเนียนของซอนโฮ
เสียงหอบหายใจดังเบาๆทั่วห้อง ซอนโฮกำลังเถิบกายออกแต่ยองมินกลับดึงรั้งเอวเล็กไว้แน่นพร้อมสวนสะโพกหนาใส่
“อ๊ะ!! อะไรของพี่เนี่ย ผมจะไปอาบน้ำเอาออกไปเลยครับ”
“อะไรกันครับ พี่พึ่งเสร็จเองนะ”
ตาสวยเบิกกว้างพลางนึกย้อนถึงเซ็กส์ครั้งก่อนๆของผู้ชายคนนี้
“ต..แต่.ผมเหนื่อยแ..ล้วนะครับ”
“แค่รอบเดียวฉันไม่พอหรอกนะซอนโฮ”
สรรพนามที่ดูห่างเหินกลับขึ้นมาอีกครั้งเป็นคำเตือนว่าถ้ายังขัดใจเขาอยู่
ซอนโฮอาจจะโดนไม่ใช่น้อย
ซึ่งซอนโฮไม่อยากเจอหรอกนะ
คราวนั้นก็ทำเขาไปเรียนไม่ได้ตั้งหลายวัน
‘รอบเดียวของพี่แต่กี่รอบแล้วก็ไม่รู้ของผมไง!’
“แค่..อีกรอบ เท่านั้นนะ..ฮะ”
“ครับผม”
กิจกรรมเร้าร้อนบรรเลงขึ้นอีกครั้ง
“ผ..ผม..ไม่ไห..ว.. อ๊า!!!! ”
และอีกครั้ง
“พ..พี่..ยองมิ..นเสร็จ..รึยังครั..บ”
และอีกครั้ง
“อ๊ะ!เสียว ฮึก เร็ว ห..น่อย...ฮือ ผมเหนื่อยแล้วนะ! ”
ทำไงได้ละครับก็คนมันคิดถึงนิหน่า
ขอ’กอด’นานๆหน่อยนะครับซอนโฮ
ใบหน้าหล่อยังคงประดับไปด้วยรอยยิ้ม
ทอดสายตามองคนใต้ร่างอย่างอ่อนโยนขัดกับรูปประโยคที่ทำให้ซอนโฮโมโห
“พรุ่งนี้สงสัยต้องหยุดเรียนละนะเด็กดี”
‘ผมหยุดจนจะไม่มีสิทธิ์เข้าสอบแล้วนะ!!’
‘พ่อพระอะไรกัน!!!!
นิมันคนคุกหลุดเรือนจำชัดๆ!!!!!’
แต่ก็ทำได้แค่...
“อ๊ะ!ตรงนั้น อ๊า!! อย่าแกล้งผมสิ!!”
จะสิ้นสุดเมื่อไรไม่มีใครรู้
?
ก็จนกว่าเตียงจะเปียกนั่นแหละครับ : )